Κυριακὴ Δ´ Λουκᾶ (Λκ 8,5-15)

Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος : Τριάντα πέντε ἔτη Πατριαρχίας, προσφορᾶς καὶ θυσιαστικῆς ἀγάπης.

Ἐπὶ τριάντα πέντε ἔτη ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης σηκώνει μὲ πίστη καὶ ὑπομονὴ τὸν Σταυρὸ τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἑνότητα, καλλιεργεῖ τὴν εἰρήνη, ἀγκαλιάζει μὲ πατρικὴ στοργὴ τὸν ἄνθρωπο καὶ ὑπενθυμίζει στὸν κόσμο τὴν ἱερότητα τῆς δημιουργίας. Πίσω ἀπὸ κάθε προσπάθειά του διακρίνεται ἡ καρδία τοῦ ποιμένος ποὺ ἔμαθε νὰ μετατρέπει τὴν ἀγωνία σὲ προσευχὴ καὶ τὴν εὐθύνη σὲ ἀγάπη. Ὡς ἄνθρωποι ἀναγνωρίζομε τοὺς κόπους του ἀλλὰ τὰ βάρη ποὺ καθημερινὰ φέρει γνωρίζει μόνον ὁ Θεός. Ἡ σιωπηλὴ προσευχή του σὲ κάθε περίσταση ξεπερνᾷ σέ δύναμη κάθε ἠχηρὸ λόγο καὶ ἀποφέρει πλούσιες δωρεές, εὐκλεεῖς καρποὺς τῆς θερμῆς πίστεως στὸν Πανάγαθο Θεό.

Τρισαρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Γεωργίου Ἐπανωσήφη καὶ Ἀρχιερατικὸ Τρισάγιο εἰς μνήμην τοῦ Μητροπολίτου Αὐστρίας κυροῦ Μιχαήλ

Τὴν Κυριακή, 18 Ὀκτωβρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Τρισαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας τῆς Κυριακῆς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Λουκᾶ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Γεωργίου Ἐπανωσήφη, τὴ Μονὴ τῆς μετανοίας του, κατόπιν κανονικῆς ἀδείας τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου, Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Εὐγενίου. Μὲ τὸν Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀπαμείας κ. Παΐσιος, ἐπίσης ἀδελφὸς τῆς Μονῆς, καὶ ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀρίστης κ. Μάξιμος. Τοὺς Ἀρχιερεῖς συνόδευσαν λειτουργικὰ ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀρχιμανδρίτης Βαρθολομαῖος Βογιατζόγλου, ὁ Καθηγούμενος τῆς Μονῆς Ἀρχιμανδρίτης Διονύσιος Κασιμάτης, πατέρες τῆς Μονῆς καὶ ὁ Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος Αὐστρίας Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Νικολίτσης.

Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν πανηγυρίζουσα Ἐνορία Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς Ἐπιβατηνῆς στὸ Wiener Neustadt

Τὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, 11 Ὀκτωβρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν πανηγυρίζουσα Ἐνορία Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς Ἐπιβατηνῆς στὸ Wiener Neustadt. Μαζί του συλλειτούργησαν ὁ Προϊστάμενος τῆς Ἐνορίας Πρεσβύτερος Marian Tosu καὶ ὁ Διάκονος Ἰάκωβος Feresuaru. Ἔψαλε βυζαντινὰ ἡ Χορωδία τοῦ Ὁσίου Νεκταρίου τοῦ Πρωτοψάλτου, ὑπὸ τὴ διεύθυνση τοῦ Διακόνου Σαββίνου Preda. Ὁ Σεβασμιώτατος προσκόμισε πρὸς προσκύνηση ἀπότμημα τῆς τιμίας δεξιᾶς χειρὸς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Πρωτοκλήτου Ἀνδρέου, τὸν ὁποῖο ἡ ἐν Ρουμανίᾳ Ἐκκλησία τιμᾷ ὡς ἱδρυτὴ καὶ προστάτη ἅγιό της.

13η Πανορθόδοξη Συνάντηση Νεολαίας στὴ Βιέννη μὲ θέμα «Τὰ Μυστήρια – ὁ δρόμος μας πρὸς τὸν ἁγιασμό»

Τὸ Σάββατο, 10 Ὀκτωβρίου 2026, πραγματοποιήθηκε στὴ Βιέννη ἡ 13η Πανορθόδοξη Συνάντηση Νεολαίας στὴν Αὐστρία, μὲ θέμα «Τὰ Μυστήρια – ὁ δρόμος μας πρὸς τὸν ἁγιασμό». Τὴ Συνάντηση, ὕστερα ἀπὸ πρόσκληση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αὐστρίας καὶ Ἐξάρχου Οὑγγαρίας κ. Ἀρσενίου, Προέδρου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐπισκοπικῆς Συνελεύσεως Αὐστρίας, διοργάνωσε ἡ Ὀρθόδοξη Σχολικὴ Ὑπηρεσία μὲ τοὺς Ἐπιθεωρητὲς τοῦ μαθήματος τῶν Ὀρθοδόξων Θρησκευτικῶν Ἀρχιμανδρίτη Ἠλία Παπαδόπουλο καὶ Branislav Djukarić, τὸν Πρωτοπρεσβύτερο Emanuel Nutu, ἐπικεφαλῆς τῆς ὀργανωτικῆς ἐπιτροπῆς ἐθελοντῶν, καὶ τοὺς καθηγητὲς τοῦ μαθήματος τῶν Ὀρθοδόξων Θρησκευτικῶν.

Λεπτομέρειες: Δημοσιεύθηκε : 18 Φεβρουαρίου 2016

Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶ Ἁγίου Εὐαγγελίου τὸ ἀνάγνωσμα

Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. Καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό· καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα· καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό. Καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. Ταῦτα λέγων ἐφώνει· Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω. Ἐπηρώτων δὲ Αὐτὸν οἱ μαθηταὶ Αὐτοῦ λέγοντες· Τίς εἴη ἡ παραβολή αὕτη; ὁ δὲ εἶπεν· Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν. Ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή· ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ· οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν. Οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας οἳ ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται. Τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσι. Τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ. Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

Λκ 8,5-15

Πηγή: Ἡ Καινὴ Διαθήκη ἐγκρίσει τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, Ἐπιμ. Β. Ἀντωνιάδου, Ἐν Κωνσταντινουπόλει 1904