Ἑορτὴ τοῦ Ὁσίου Ἀρσενίου τοῦ Καππαδόκου καὶ Ὀνομαστήρια τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αὐστρίας κ. Ἀρσενίου
Τὴν Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2026, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τὴ μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Ἀρσενίου τοῦ Καππαδόκου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος ἑόρτασε τὰ ὀνομαστήριά του καὶ προεξῆρχε τῆς Τρισαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὸν Ἱερὸ Καθεδρικὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος Βιέννης. Μαζί του συλλειτούργησαν οἱ Θεοφιλέστατοι Ἐπίσκοποι Ἀπαμείας κ. Παΐσιος καὶ Ἀρίστης κ. Μάξιμος καὶ ἱερεῖς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καὶ τῆς Ἐξαρχίας Οὑγγαρίας. Στὴ Θεία Λειτουργία παρέστησαν μοναχοὶ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Σκέπης καὶ Ἁγίου Παϊσίου καὶ πλῆθος πιστῶν, ποὺ προσῆλθαν γιὰ νὰ λάβουν τὴν εὐλογία τοῦ Ἁγίου καὶ νὰ εὐχηθοῦν στὸν Ποιμενάρχη τους. Τοὺς ὕμνους τῆς ἑορτῆς ἀπέδωσαν οἱ χοροὶ τῶν ἱεροψαλτῶν.
Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Σκέπης καὶ Ἁγίου Παϊσίου στὸ St. Andrä am Zicksee
Τὴν Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2026, ἐπὶ τῇ ἑορτῇ τῆς Συνάξεως τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ τῶν λοιπῶν Ἀσωμάτων καὶ Οὐρανίων Δυνάμεων, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Σκέπης καὶ Ἁγίου Παϊσίου στὸ St. Andrä am Zicksee. Μαζί του συλλειτούργησαν οἱ πατέρες τῆς Μονῆς, ὁ Ἀρχιμανδρίτης Βαρθολομαῖος Ungureanu, οἱ Ἱερομόναχοι Ἰάκωβος Γιαννόπουλος καὶ Ἀνδρέας Bola, ὁ Ἀρχιδιάκονος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γεώργιος Meleshko καὶ ὁ Ἱεροδιάκονος Αὐγουστῖνος.
Δισαρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν πανηγυρίζουσα Ἐνορία τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ στὸ Graz
Τὴν Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2026, ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Δισαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν πανηγυρίζουσα Ἐνορία τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ στὸ Graz. Μαζί του συλλειτούργησαν ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀρίστης κ. Μάξιμος, ὁ Προϊστάμενος τῆς Ἐνορίας Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Μακρὴς καὶ ὁ Προϊστάμενος τῆς Οὐκρανόφωνης Ὀρθοδόξου Ἐνορίας Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου τοῦ Graz Πρωτοπρεσβύτερος Ἀνατόλιος Σλύνκο.
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καί Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος στό πασχάλιο μήνυμά του ἀπό τό μαρτυρικό Φανάριον ἀναφωνεῖ πρός πάντας τό Χριστός Ἀνέστη τονίζοντας ὅμως καί τό γεγονός, ὅτι ζοῦμε σ᾽ ἕναν κόσμο πού μαστίζεται ἀπό πολέμους καί προσφυγικά προβλήματα, τρομοκρατικές ἐνέργειες καί θρησκευτικό φανατισμό, πτωχεία, καταπίεση καί ἀνασφάλεια, διάφορες ἀνίατες ἀσθένειες καί „λοιπῶν συμπαρομαρτουσῶν ἀνεπιθυμήτων καταστάσεων“. Ἔναντι αὐτῶν τῶν ζητημάτων ἡ Μητέρα Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι μποροῦμε νά εἴμαστε χαρούμενοι, διότι ὁ Χριστός εἶναι ὁ νικητής ὅλων αὐτῶν τῶν θλίψεων καί μᾶς καλεῖ νά σταθοῦμε μέ πίστη καί ἐλπίδα ἔναντι τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου καί νά συμπορευθοῦμε μαζί Του βιώνοντας τόν λόγο Του στή ζωή μας.
Στό ἐφετινό πασχάλιο μήνυμά του ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, τονίζει ὅτι ἡ ἑορτή τοῦ Πάσχα δὲν ταυτίζεται μόνον μέ τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα καί τήν Ἀνάσταση. Μάλιστα, συνεχίζει, ἡ Ἑορτή τῶν Ἑορτῶν δὲν περιορίζεται σέ ὁρισμένες μόνο ἡμέρες τοῦ λειτουργικοῦ χρόνου. Εἶναι ἡ Πανήγυρις τῶν Πανηγύρεων πού καθημερινά ἐπηρεάζει καί νοηματοδοτεῖ τήν ὕπαρξή μας ὁλόκληρη. Ἑορτάζουμε τό γεγονός ὅτι ὁ Θεός μας εἶναι Θεός τῆς Ζωῆς καί πανηγυρίζουμε ὅτι Αὐτός νίκησε τόν θάνατο. Δέν θυμόμαστε ἁπλά ἕνα γεγονός τοῦ παρελθόντος, ἀλλά ζοῦμε τή σημασία τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ στό Σταυρό σήμερα, ὄχι συναισθηματικά, ἀλλά ὑπαρξιακά, ὡς σημεῖο ἀλλαγῆς τῆς δικῆς μας ζωῆς, ὡς δυνατότητα μεταστροφῆς καί ἐπιστροφῆς σέ Αὐτόν. Ἡ Πασχαλινή εὐφροσύνη εἶναι ἀληθινή, ὅταν ἡ ἑορτή αὐτή γίνεται ἀφορμή βιώσεως τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ὅταν ὁ παλαιός ἄνθρωπος ὁδηγεῖται σέ νέα ζωή, τή ζωή τῆς Ἀναστάσεως!
Τό στάδιο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς πρέπει νά ἐκλαμβάνεται καί νά βιώνεται ἀπό τούς καθόλου Ὀρθοδόξους ὡς περίοδος νήψης καί ἀνάνηψης τῆς συνείδησής τους. Αὐτήν τήν πρόσκληση ἀπευθύνει σέ ὅλους μας ὁ Παναγιότατος Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος μέσῳ τοῦ Κατηχητήριου Λόγου του ἐπί τῇ ἐνάρξει τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἄλλωστε σύμπασα ἡ ὀρθόδοξος πατερική διδασκαλία καί φωνή, σημειώνει, μᾶς καλεῖ κατά τήν διάρκεια αὐτῆς τῆς περιόδου τῆς Νηστείας νά συναισθανθοῦμε ἕκαστος ἀπό ἐμᾶς, ποιοί εἴμαστε, ποῦ βρισκόμαστε, ἀλλά καί ποῦ κατευθυνόμαστε μέ τήν ἔννοια τοῦ τελικοῦ μας στόχου. Ἐπίσης, σημειώνει ὁ Παναγιότατος, ὁ πνευματικός αὐτός ἀγώνας τῆς νήψης καί τῆς ἀνάνηψης πού βρίσκεται ἐνώπιόν μας, συνίσταται ἐν τέλει στό γεγονός τῆς μετάνοιας. Μέσα δηλαδή ἀπό τό γεγονός τῆς ἐπίγνωσης τῆς προσωπικῆς μας κατάστασης, ἀλλά καί αὐτό τῆς ἐξομολόγησης πού ἕπεται, ἡ ζωή μας στεφανώνεται μέσῳ τῆς συγχώρεσης τῶν ἁμαρτιῶν μας, τῆς κοινωνίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τοῦ πληρώματος τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἡ ἀνάνηψη ταυτίζεται μέ τήν συνείδηση τοῦ ἀνθρώπου πού μετανοεῖ, ἡ ὁποία πάλι ἀποτελεῖ δῶρο Θεοῦ. Ἡ περίοδος λοιπόν τῆς Νηστείας πού ἐπίκειται εἶναι μιά διαρκής κατάνυξη ἔμποσθεν „τοῦ ἐκτυλισσομένου καθ᾽ ἡμέραν μυστηρίου τοῦ Θεοῦ, τοῦ μυστηρίου τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου“.